ŁĄCZNOŚĆ, TRANSMISJA, TELEKOMUNIKACJA - MUZUEM TECHNIKI LEONARDA DA VINCI

Kolejne wirtualne zwiedzanie Muzeum Techniki w Mediolanie ( szybkie niczym po światłowodzie).

Centrala telefoniczna! Łączę!

Nadajniki, przesył sygnału

Światłowody - szybciej i sprawniej!

Współczesne systemy łączności

MUZEUM TECHNIKI - LEONARDO DA VINCI - TRANSPORT

Muzeum Techniki w Mediolanie to zupełnie inne miejsce niż większośc muzeum w Polsce. W Muzeum Leonardo da Vinci mogliśmy zapomnieć o pochodach przez sale wystawowe w filcowych kapciach. Zapomnieliśmy ż o utrzymywaniu odpowiedniego dystansu względem gablot, eksponatów i czujnym wzroku kustosza w firmowym uniformie. Nastąpiło odkrywanie innego świata! Fascynująca przygoda i nauka, gdzie można zobaczyć, dotknąć, poznać i na pewno zapamiętąć.

Prom, żaglowiec na wyciągnięcie ręki

Łódź podwodna

Ciao!

Stoi na stacji lokomotywa... GR 685 -600 F.S.

OSTATNIA WIECZERZA - LEONARDO DA VINCI

Ostatnio prasa opisuje fenomenalne zdjęcie w inernecie o rozdzielczości 16 mld pikseli. I nie byle jakie to zdjęcie! To zdjęcie "Ostatniej Wieczerzy" udostępnione dla wszystkich koneserów. Ja miałam możliwośc kontemplować to dzieło będąc w Mediolanie. Trzeba się sporo nakombinować albo zapisać z wyprzedzeniem, żeby wejść do refektarza. Wejście możliwe jest w małej, około 20- osobowej grupie. Przechodzi się przez wiele pomieszczeń, gdzie utrzymywana jest odpowiednia temperatura. Dotarcie do fresku to przejście przez wiele szklanych drzwi ,pod okiem kamer. O zrobieniu zdjęcia nie ma nawe mowy!Wrażenie pozostaje. Teraz dzięki dokładności zdjęcia w internecie można przezywać to jeszcze raz. Inna atmosfera, ale jaka dokładność. Trzeba trochę poćwiczyć cierpliwość nim zobaczy się wybrany detal , ale warto być cierpliwym. Polecam!
http://www.haltadefinizione.com/

"Ostatnia Wieczerza" zabezpieczona w czasie II wojny światowej

Santa Maria delle Grazie po bombardowaniu

Zabezpieczona "Ostatnia Wieczerza"

Wejście do refektarza Santa Maria delle Grazie.

Po wyjściu z refektarza pamiątkowe zakupy.

Po lewej zabezpieczone okna pomieszczenia w którym znajduje się słynny fresk.

Inne freski w Mediolanie wzorowane na "Ostatniej Wieczerzy"

Santa Maria delle Grazie, Mediolan. Zdjęcia z II 2006r.

Santa Maria delle Grazie, Mediolan, VII 2005r.

Pamiątkowe bilety. Szkoda tylko , że mamy narazie 2 i nie możemy złożyć całej "Ostatniej Wieczerzy"

DZIEŁA NIEZWYKŁE

Obraz łudząco przypominający dzieła Leonarda da Vinci. Nie jest to jednak żadna z wersji obrazu "Madonna wśród skał" ("Madonna w grocie"), które znajdują się w Luwrze w Paryżu czy też ta z Muzeum Narodowego w Londynie. Tempera ta , w wymiarze 54 x 48,5 cm powstała spod pędzla ucznia Leonardo: Marco d`Oggiono i znajduje się w muzeum Pinakoteka Castello Sforzesco w Mediolanie (Włochy). Warto porównać te 3 obrazy i poszukać ukrytych znaczeń typowych dla mistrza pędzla.

"Madonna w grocie"
"Madonna wśród skał"

PROPORCJE, HARMONIA, RYTM, PIĘKNO.

Szukanie ogólnego sformułowania praw rządzących proporcjami w arcydziełach architektury zajmowało architektów, historyków. Poszukiwanie idealnej harmonii mimo ujęcia współzależności liczbowych między poszczególnymi elementami budowli nie przyniosło odkrycia reguł.
Poszukiwano więc analogii pomiędzy proporcjami ciała ludzkiego i budowli twierdząc , że "człowiek jest miarą wszechrzeczy".
a) Kanon egipski -

• V i IV w. p.n.e. Grecy na potrzeby rozwijającej się sztuki i nauki tworza kanony mające ustalić idealną proporcję budowy człowieka. Dwa najbardziej znane opierają się na założonym teoretycznie module.

b) POLIKLET (V w.p.n.e.)- tworząc brązowe posągi atletów, opracował kanon proporcji ciała w traktacie "Kanon". Za podstawową jednostkę przyjął średnią szerokość palca u ręki; mnozona przez cztery = szerokości dłoni. Głowa stanowi 1/7 całej wysokości człowieka, zaś głowa z szyją 1/6 tej wysokości. Cały korpus z głową wynosi 4 moduły, a nogi 3 moduły. Postacie odtworzone wg. kanonu Polikleta odznaczają się masywną budową (atletyczną).

c). LIZYP (IV w. p.n.)- przyjmuje on za moduł głowę, zakładając, że stanowi ona 1/8 całości, a z korpusem 4 moduły. Długość nóg określił też na 4 moduły.Zakłada zatem bardziej wysmukłą budowę.

d) WITRUWIUSZ ( I w.p.n.e.)- autor dzieła "O architekturze ksiąg dziesięć" ustalił kanon przyjmując teoretyczny podział na moduły zasadniczych części ciała ludzkiego, które można wpisać w koło i kwadrat. Według niego centralnym punktem ludzkiego ciała jest pępek, gdyż w rzucie poziomym obrysu ciała ludzkiego z rozłożonymi rękami i nogami jest to punkt, z którego można cyrklem zakreślić okrąg.

Taki rysunek opracował w XV w n.e. LEONARDO DA VINCI.

Człowiek witruwiański w opracowaniu Leonardo a zaprezentowany przeze mnie w postaci puzzli przywiezionych z Kościoła Santa Marie delle Grazie w Mediolanie.

d) Średniowiecze - Willard de Lionnecourt-proporcje ciała zyskują na smukłości, niekiedy głowa stanowi 1/10 wielkości postaci. Schemat figury:

e) XIX wiek Alfred Zeising na podstawie rozważań Euklidesa połączył rozwijającą się naukę o pomiarach ciała ludzkiego z zasadą "złotej proporcji". Ten podział wystepuje w naturze i ten temat w niedługim czasie rozwinę.

PODSUMOWANIE: Do dnia dzisiejszego harmonijne proporcje stanowią przedmiot zainteresowania teoretyków architektury i także mojego:)